نويسندگان گرامي، فرهيختگان ادب پرور، شما بگوييد وبنويسيد كه، چرادرهمه سخنها پاي ايران ومرزسياسي براي اين زبانيكه از يك بن ويك شيرابه و يك گوهرند، بدون بكاربردن خرد وعقل وبينش، تعيين ودرميان، ميدارند وآنهاي كارخود را حق بجانب ، ميدانند كه هيچ تعلق زباني وحتا فرهنگي با اين بنمايه اي تاريخي نداشته وتا امروز كه مي بينيم، ندارند. ازطرزگفتار وجداسازي فرهنگي كه دراين روزها مرتكب شده اند، ودر گذشته هاي دور ونزديك هم مرتكب شده بودند، روشن گرديده است كه، اين قماش دشمن دانش، به دانش ودانشجو ودانشكده ودانشگاه، در تظاهراتيكه به پشتيباني وزير فرهنگ صورت گرفته بود طلب مرگ نمودند واين عمل نا شايسته را در پيشگاه ادارة نمايندگان برگزيده ملت، بيان داشتند كه بر همگان هويدا است .

ما اين توقع را هرگز نداريم . تنها از فرهنگيان واستادان ودانشمندان ميخواهيم كه از موقف راستين وتاريخي زبان وفرهنگ خويش دفاع نمايند واين را هرگز به قيمت زير پا قراردادن ساير فرهنگها وزبانهاي كشور، ندانسته اگرتوان داشته باشيم، در جهت رشد زبانهاي كشور بكوشيم وهمگرايي را با شگرد انسانيش در جامعه رواج علمي وباوركردني قرار دهيم . البته اميد است كه دانشمندان بزرگوار مرا ببخشند، اگربرغلطيهاي املاء وانشاء من بر خوردند ! اين درديست كه بايد بيان شود ورسالت است كه پيرامون زبان وفرهنگ، به اندازه توان اداء گردد. دراين بخش چند مثال روشن وساده بخاطر حل بعضي سوالات كه شهروندان وهمزبانان ما در داخل وخارج كشوربر آنها برميخورند وهنوز هم نا آگاه از بن وريشه ء خويش هستند، قرار آتي خدمت شما پيشكش بدارم: مرز زباني را با مرز سياسي چه كار؟ زبان ما زبان ابن سينا، زبان ناصرخسرو، زبان مولانا، زبان سنايي، زبان بيهقي، زبان بلخي،زبان رودكي،زبان بادغيسي، زبانپيرهرات وجامي،زبان اميرعلي شيرنوايي،زبان البيروني،زبان خيام،زبان حافظ،زبان سعدي، زبان فردوسي ودر تحليل نهايي زبان دهاري=تخاري= دري= پارتي= پارسي ويا فارسي است .اگرگويندگانش در ايران امروزي هستند ويا تاجيكستان، ويا افغانستان ويا هندوستان ويا پاكستان ويا اوزبيكستان، تركمنستان،وآساي ميانه و امريكا ويا كانادا ويا انگلستان ويا آلمان وفرانسه، هيچ فرقي ندارد.